Budka suflera. Люблю гэтыя дзьве песні: Bal wszystkich swiętych і Takie tango. Прыемныя мэлёдыі, душэўныя словы. Калі-нікалі сьпяваю сам.

Іch troje. Трэба выдаліць з зацікаўленьняў, бо падабаецца толькі іхні выступ на Эўравізіі 2006, які нават у фінал не патрапіў. А мы любім, дагэтуль круцім. Таксама сьпяваю, хаця нямецкая частка песьні (у адрозьненьне ад польскай, гішпанскай, ангельскай і расейскай) у галаве надоўга не затрымліваецца. :-)

INXS. Fellow Aussies! Голас Майкла Хатчэнса прабірае, прабірае. Музыка бельмі прыемная... Думаю, што калі б я быў жанчынай, то гэтыя песьні маглі б даводзіць да аргазму. Улюбёныя песні - By My Side, Never Tear Us Apart і іншыя. Падпяваю, бывае.

Pratchett - неймаверна разумныя і сьмешныя кніжкі. Асабліва люблю спачатку праслухаць кнігу, а потым прачытаць. Пару кніжак чытаў даўно па-расейску і нядаўна ў арыгінале, дык хачу пахваліць перакладчыка: сустрэўшы абсалютна неперакладальны жарт, ён (ці яна) не спрабуе збудаваць нешта нехлямяжае, а прапускае зусім. Затое адцягваецца на наступнай старонцы, дзе ніякага жарту не было ў арыгінале! Не люблю я пераклады страшэнна, але бываюць вось такія выключэньні. Падвойная асалода! І я яшчэ не чытаў/слухаў нават паловы - колькі радасьці чакае наперадзе! Але вельмі сумна, што ў Пратчэта нядаўна знайшлі Альцгеймэра - проста вусьцішна думаць, што такі вялікі розум прыйдзе ў заняпад... А, улюбёная кніга - Reaper Man (Мрачный жнец) і... усе астатнія.

Stratovarius. Фінскія гурты наагул набрынчэлі столькі шыкоўнай музыкі, цікавай усяму сьвету, але адметнай сваім асаблівым абліччам, што тут нават і пісаць няма пра што... Слухаць! Зь песень найбольш люблю Chasing Shadows, Soldier's Prayer і Years Go By, якую таксама часта сьпяваю.

Дзякуй за арганізацыю флэшмобу!

Учора ў нашым вясковым касьцёле "The Star of the Sea" было дзіцячае сьвята. Прашу прабачэньня за якасьць (мабілка).

Што можа быць эратычней за дзяўчыну, якая есьць?

У Беларусі я галасаваў па дванадцаці рэфэрэндумных пытаньнях (4 ў 1995-м, 7 у 1996-м і 1 ў 2004-м) і на безьлічы выбараў, пачынаючы з прэзыдэнцкіх 1994-га. Выбар народа заўсёды быў процілеглы майму. Аж да ўчорашняга дня, калі кандыдат у дэпутаты фэдэральнага парлямэнта ад нашай акругі, за якога я галасаваў, нечакана перамог. Сацыялягічныя апытаньні і колькасьць пастаўленых грошай (у Аўстраліі любяць рабіць стаўкі на коней і палітыкаў) упэўнена ставілі яго на другое месца, але шмат людзей вызначыліся ў апошні дзень ці нават гадзіну, у тым ліку і я.

Ягоная партыя таксама перамагла ў нацыянальным маштабе, і лідэр апазыцыі Кевін Рад стаў новым прэм'ерам, а былы прэм'ер Джон Хаўад, хутчэй за ўсё, страціў нават сваё ўласнае дэпутацкае места (тут, каб стаць пастаянным міністрам, трэба спачатку ў дэпутаты выбрацца). Праўда, прычына гэтага - зьмененыя межы ягонай акругі (была бясьпечна лібэральнай, стала маржынальнай - такой, дзе ёсьць вялікія шанцы ў розных кандыдатаў). Камісія, якая вызначае тыя межы - сапраўды незалежная, напаскудзіла прэм'еру, а магла бы і лідэру апазыцыі - яна толькі рупіцца, каб у кожнай акрузе была прыблізна роўная колькасьць насельніцтва. Наша акруга, дарэчы, зусім новая, бо вельмі шмат людзей нараджаецца і прыязджае зь іншых мясьцін краіны.

Да былога ўрада ў мяне таксама не было ніякіх прэтэнзій - проста лідэр апазыцыі падабаўся болей. Яго і называюць "маладым, палепшаным Хаўадам", Howard Lite. І нават вінавацілі ў палітыцы "Я таксама!" (перайманьні і нават крадзяжы ідэй і планаў урада). Зрэшты, урад таксама "пазычаў" найбольш удалыя ідэі апазыцыі.

Спрэчкі паміж уладай і апазыцыяй звычайна зводзіліся да такога дыялёгу:

Апазыцыя: Вы кіруеце вельмі дрэнна!
Улада: Магчыма! Але ж вы кіравалі яшчэ горш!
Апазыцыя: Можа быць! Але калі вы кіравалі перад намі, рабілі гэта яшчэ горш за нас!

Ну што ж, прынамсі, прагрэс відавочны. Альбо такі дыялёг:

Улада: Эканоміка разьвіваецца вельмі добра! Гэта наша заслуга!
Апазыцыя: Не, гэта заслуга нашых рэформаў!
Улада: Магчыма! Але мы яе пасьля вас не зламалі!

Што кінулася ў вочы на ўчастку - агітацыя не забаронена, а наадварот, буяе. У тым ліку жорсткая крытыка апанэнтаў. Ну і раней ведаў, што яўка прымусовая, а галасаваньне прэфэрэнцыйнае. Добрая сыстэма, беларусам яе недастае: напрыклад, на тых жа прэзыдэнцкіх выбарах 1994-га я, галасуючы за Пазьняка, мусіў выкрасьліць усіх астатніх, ня робячы розьніцы паміж Шушкевічам і Лукашэнкам. Па аўстралійскай сыстэме я бы паставіў 1 Пазьняку, 2 Шушкевічу, 3 аграрніку Дубку, 4 камуністу Новікаву, 5 Лукашэнку і 6 Кебічу. Перамагае тут часта ня той, хто набірае большасьць "першых" галасоў (такога амаль і не здараецца) а той, хто мала каго раздражняе і такім чынам атрымлівае шмат "другіх", "трэйціх" і так далей прэфэрэнцый ад іншых кандыдатаў. І, вядома, ніякіх другіх тураў.

От Кроналлы до Сити
Поезд идет не спеша.
Мысли мои, не летите, -
Я прошу, не дыша.
Куда вы? Под небом синим,
У синего моря, вширь
Раскинулся город Сидней
Ожившей мечтой души.
Он - лес волшебный из детства,
Он - белые паруса,
Он - сказочное королевство,
Он - дивный роскошный сад,
Он мне бесконечно дорог,
Но мчусь в тот далекий край.
Ги-дай, мой любимый город,
How are you? I'm fine, good bye!
От домиков красных кирпичных
В тени эвкалиптов и пальм,
( Read more... )

На сёньня былі абяцаныя крутыя бунты, але паранена толькі двое паліцыянтаў і арыштавана толькі 18 дэманстрантаў. Але ўсё адно, не разумею, чаму гэта ўсё зроблена ў Сыднэі, гэта ж не сталіца, сталіца ў Кенбэры, там палітыкі працуюць і жывуць, вельмі правільны і занудны горад - усе палітычныя саміты павінны быць там! Бо ў Сыднэі ж парушана праца ўсяго бізнэсу, сапсаваны адпачынак столькім турыстам! Хіба што акрамя антыглябалістаў і іншых левакоў-хіпакоў - таксама панаехалі з усяго сьвету ладзіць вулічныя баі.

У Кенбэру! За ўвесь час у Аўстраліі мне было сумна толькі адзін раз - гэта былі 6 гадзін, праведзеныя ў сталіцы. Праўда, там недалёка найвышэйшая кропка кантынэнту, гара Касьцюшкі (вымаўляецца Мяўнт Козіоскоў) - вось туды з радасьцю паеду.

1. Буш назваў гэта ўсё "самітам OPEC" замест APEC. Калі хто ня ведае, OPEC - гэта арганізацыя нафтаздабыўцаў, а APEC - краін вакол Ціхага акіяна.

2. Назваў аўстралійскія войскі ў Іраку "аўстрыйскімі". Праўда, ён ня першы.

3. Сустракаючыся зь лідэрам апазыцыі Кевінам Радам, умольваў яго тыя войскі не выводзіць. Зрэшты, гэтая просьба - разумны крок.

4. Так і ня здолеў вымавіць назву тэрарыстычнай арганізацыі "Jemaah Islamiah".

5. Са сцэны пайшоў не туды - наш прэм'ер яго тады накіраваў куды трэба.

6. Пасьлядоўна вымаўляе слова nuclear як "нукіля". Людзі сьмяюцца. Затое калі тут нядаўна адзін дэпутат сказаў "нуклеа", прэм'ер-міністар паправіў яго: "ньюклеа". Чаму ён Буша не паправіць? А сам слова uranium заўсёды чамусьці вымаўляе "юрэнміэм". Салодкая парачка.

7. Дарэчы, пра ўран. Учора ж Пуцін прыляцеў зь Інданэзіі, ён туды прадаў на мільярд танкаў, самалётаў і падводных лодак, дык прыляцеў з грашыма прыкупіць у Аўстраліі трохі ўрану. Большасьць народу катэгарычна супраць, некаторыя называюць гэты гешэфт найвялікшай памылкай Аўстраліі за ўсю яе гісторыю. Мы ўжо прадаем уран Індыі - тут ніхто ня пярэчыць.

Крута, у Сыднэі арыштавалі маіх улюбёных камэдыянтаў зь перадачы The Chaser's War on Everything - тыя зладзілі аўтамабільную кавалькаду, прыкідваючыся канадзкай дэлегацыяй, і адзін зь іх, Чэс, апрануты Бін Ладэнам, прарываўся сустрэцца з Бушам, але ўсіх замялі - 11 чалавек. Потым выпусьцілі, але сьвеціць да 6 месяцаў. Мабыць, рэйтынг і так папулярнай праграмы ўздымецца да 100%. Выходзіць яна, дарэчы, на дзяржаўнай безрэклямнай тэлевізіі ў найлепшы час, з паўторам. Гоняць на ўрад фантастычна жорстка, нават на агульным фоне.

Усе казлы панаехалі ў Сыднэй - Буш, кітаец Ху, заўтра Пуцін - аднаго Рыгорыча недастае для поўнай кампаніі. Зусім не пазнаю горад, у якім пражыў паўтара года, вольны, прасторны і прыгожы, які так моцна люблю - усюды агароджы, краты, паліцыянты і пратэстуючыя. Ёсьць забаўныя - напрыклад, дзяўчаты ў бікіні з плякатам "STOP BUSH - WAX REGULARLY". 52% аўстралійцаў лічаць Буша-малодшага найгоршым прэзыдэнтам у гісторыі, але 36% ня згодныя з гэтым, мяркуюць, што хтосьці быў яшчэ горшы (апытаньні не паведамляюць, хто). Але добра, што не абагульняюць: 75% па-ранейшаму любяць амэрыканцаў і Амэрыку.

Лідэр апазыцыі павітаў Ху колькіхвіліннай прамовай на чысьцюткім мандарыне (галоўны кітайскі дыялект). Ён там працаваў некалькі год, вывучыў. Амаль 100%, што ўзначаліць краіну сёлета.

І без палітыкі: Дыяначка толькі што, з захапленьнем распавядаючы пра аднаго з удзельнікаў гурта The Wiggles, кажа: "Ён такі абжо-о-ора - як ты!"

Дыяначка з аднаклясьніцай і мамай.

З сёньняшніх навін:

http://www.news.com.au/couriermail/story/0,20797,22181840-952,00.html

10-тысячная дэманстрацыя ў Брызбэне (сталіцы штата) супраць далучэньня мясцовай рады Нусы да мясцовай рады Сонечнага берага. Даведка - насельніцтва Нусы - 50000, геаграфічна яна да таго самага Сонечнага берага і належыць. Чым тое аб'яднаньне кепска (ці добра) - тлумачыць цяжка і нецікава. Але адназначна добра тое, што людзі ня церпяць парушэньня сваіх інтарэсаў.



Фоткі мае. Першая - Нуса, другая - Мулулаба ў іншай частцы Сонечнага берага. Фоткі ня выкліканы падкрэсьліць розьніцу: і там і там ёсьць і "высокія" будынкі, і аднапавярховыя, і, натуральна, адсутныя на фотках пляжы.

А колькі месяцаў назад у Сыднэі былі 100-тысячныя дэманстрацыі, паліцыя ўжывала сілу, па БТ паказвалі. Прычына - распаўсюджаньне спрошчанага парадку звальненьня супрацоўнікаў на прадпрыемствы колькасьцю да 100 чалавек, наколькі я разумею.

Ну і, вядома, забастоўкі і дэманстрацыі настаўнікаў супраць урадавага рашэньня выкладваць у інтэрнэт сярэднія вынікі пасьпяховасьці па школах (бо тады ўсе захочуць вучыцца ў добрых школах - а што рабіць дрэнным?), а таксама дэманстрацыі студэнцкіх прафсаюзных актывістаў (нешматлікія, але шумныя) супраць скасаваньня прымусовага сяброўства ў прафсаюзах (вядома, шкада губляць $400 у год сяброўскіх складак з кожнага студэнта).

Вось такія ў нас сур'ёзныя праблемы. Яшчэ сёньня:

http://www.news.com.au/couriermail/story/0,20797,22181857-952,00.html

18 антываенных актывістаў прадсталі перад судом за пратэст супраць супольных аўстралійска-амэрыканскіх манэўраў у аголеным выглядзе. Чамусьці мне ўявілася, што перад судом яны прадсталі ў тым самым выглядзе.

Але ня ўсё ў Аўстраліі так вясёла і бесклапотна. Вось, тыдзень таму:

http://www.abc.net.au/news/stories/2007/07/29/1991037.htm

21-гадовы жыхар Сыднэя загінуў, праляцеўшы 45 мэтраў па каналізацыйнай шахце, ловячы гекончыкаў для сваёй ручной зьмяі. Пад'ём яго наверх заняў некалькі гадзін.