"15 траўня прыкладна ў 19:30 падчас акцыі "Ўсе дыктатары аднолькавыя" ля гандлёвага дому "Няміга" амапаўцамі былі затрыманыя некалькі актывістаў БУНТ'у і журналіст "Нашай Нівы" Яраслаў Сцешык. Маладыя людзі праводзілі апытанне. Мінакам прапаноўвалася даць адказ на пытанне "Ці падобныя гэтыя людзі?", ацаніўшы характэрныя партрэты дыктатараў Гітлера, Сталіна, Лукашэнкі: з дзецьмі, у вайсковых строях і інш. Трэба зазначыць, што людзі вельмі жвава рэагавалі на малюнкі, смяяліся. Адказ "Не падобныя" даў толькі 1 (!) чалавек з паўсотні апытаных. Таксама бунтаўцы раздавалі ўлёткі, дзе паведамлялася з тэкстам "На вуліцы - 2008 год, але наша краіна ізноў знаходзіцца пад акупацыяй. Толькі ворага ўжо ўнутранага - лукашызму. Не здрадзім жа памяці нашых продкаў. Наш абавязак - вызваліць Беларусь ад дыктатуры. Перамаглі фашызм - пераможам і лукашызм! Далучайся да негвалтоўнага супраціву!""

"У судзе Цэнтральнага раёну Менску сёньня судзілі ўдзельнікаў акцыі руху “Бунт”, якая адбылася 15 траўня каля гандлёвага дому “На Нямізе”. Іх абвінавацілі ў нецэнзурнай лаянцы. Пазаштатнаму карэспандэнту газэты "Наша Ніва" Яраславу Сьцешыку далі пяць сутак арышту. Сам Сьцешык у судзе паведаміў, што ён фатаграфаваў гэтую акцыю, і што супрацоўнікі міліцыі пагражалі яму, маўляў, "у яго будуць непрыемнасьці" з-за таго, што ён здымае іх твары. Актывіст руху "Бунт" Глеб Курцоў таксама атрымаў пяць сутак арышту"

"Затрыманага ўчора бунтаўца Зміцера Е. адпусцілі без складання пратакола. Магчыма, хлопца ўратавала пасведчанне "намеснік дырэктара" адной з даволі вядомых менскіх фірмаў, што яны знайшлі ў асабістых рэчах"

http://ucpb.org/?lang=rus&open=17801

В акции солидарности с политзаключёнными приняли участие более полусотни человек. На Октябрьской площади с портретами они постояли минут двадцать, после чего спецназовцы их оттуда вытеснили (просто массой, без жёстких методов). Возле цирка участники постояли ещё четверть часа и разошлись. Задержаний не было.

Участниками акции были, в подавляющем большинстве, молодёжные активисты (более половины – «Молодые демократы») и председатель ОГП Анатолий Лебедько. Молодые люди очень живо обсуждали вопрос: почему не было никого из других политических лидеров (в частности, принадлежащих к Объединённым демократическим силам), а также правозащитников? Мы ответа также не знаем – оставляем это под большим знаком вопроса.

http://nn.by/index.php?c=ar&i=17189

Ф. усё яшчэ злаваўся на мяне. Ён сядзеў насупраць і моўчкі гартаў каталог жывапісу.

       -   Ты ніколі ў сваім жыцці не сустракаў такой шчырасці! – стрымліваючы гнеў, Ф. тыцкнуў пальцам на рэпрадукцыю Nez Carotte Жака Дзюбюфе.

      -     Бачыў, - адказаў я, - але больш шчырымі мне падаюцца яго КАРЦІНЫ-АСАМБЛЯЖЫ.

      -    Што ты разумееш у мастацтве, ябаны правінцыял?! – закрычаў Ф., кінуўшы каталог на падлогу. – Што ты ўвогуле разумееш? Ты цэлымі днямі сядзіш у маім садзе, пьеш маю каву, паліш мае цыгары, чытаеш мае газеты і… - ён раптам змоўк і паглядзеў на вуліцу.

    -      Што “і”? – самазадаволена ўсміхнуўся я.

    -       Што ты, блядзь, усміхаешся? – Ф. ускочыў з крэсла і схіліўся нада мной. – Думаеш, я не ведаю, чым вы ўчора…

Званок у дзверы спыніў яго. Праз некалькі секунд у вітальні пачуліся крокі, спачатку – жаночыя, крыху спалоханыя, потым – мужчынскія, крыху стрыманыя. Жонка Ф. размаўляла з паштальёнам.

     -     Як маецеся?

     -      Нармальна, - яе голас гучаў ціха.

      -     У Вас нешта здарылася?

      -     Не…

“ЗДАРЫЛАСЯ! - хацелася закрычаць. – Ф. –  ЗАКАМПЛЕКСАВАНЫ ХУЯБЛЫТАЛА І ПАДАБЦАСНІК! ЁН ПАБІЎ СВАЮ ЖОНКУ! ПАЗВАНІЦЕ… ПАЗВАНІЦЕ… НЯХАЙ ЯГО ПАСОДЗЯЦЬ РАЗАМ З ГВАЛТАЎНІКАМІ!”

-         Распішыцеся за пакет… - голас паштальёна абарваў маю думку. – Да пабачэння. Прывітанне Ф..

-         Табе пакет, мой хлопчык, - ціхі голас паклікаў з вітальні.

-         Ідзі, забяры, - рыкнуў Ф., тузануўшы мяне ў плячо.

MEHR INFO ÜBER SAFER SEX UND SEXUELL ÜBERTRAGBARE KRANKHEITEN[1] было накрэслена на плотнай, як танны кандом, капэрце.

-         Што гэта? – здзіўлена паглядзеў Ф..

-         Часопіс і дзевяць гумавых мядзведзек… - адказаў я. – А ты думаў запрашэнне ад Юко Сіраісі?

-         Нічога не думаў. Э-э-э… Я хацеў спытаць… У цябе нешта было з маёй жонкай?..

Успаміны праявіліся ўсмешкай на маім твары. Мне прыйшлося прыкласці намаганні и сурвэтку, каб не засмяяцца. Ф. гэта б зноў раззлавала. Прыдуркаватая сямейка – Ф. – багаты ідыёт, але і жонка не лепш. Я жыў з імі толькі таму, што мне не прыходзілася плаціць за пакойчык пад дахам. Так вырашыла жонка Ф.. Ён нічога не ведаў. Толькі здагадваўся.

Ціхае жыццё паміж садам і яе пакоем. Кунілінгус. Мінет. Я і яна. Калі ён адсутнічаў. Гэта здаралася часта. Крызіс сярэдніх гадоў. Сучасны жывапіс і нюслі.

       -   Нічога ў нас не было. Яна проста папрасіла пагаліць ёй ногі, – пачаў апраўдвацца я. – Я ўзяў свой станок для галення і пену… Яна хацела, каб я зрабіў. Чаму?.. Не ведаю… Пачаставала мяне піцай… нюслямі і кавай. Распавядала пра маладосць, што ўсё яшчэ кахае цябе. Чуеш? Яна кахае ЦЯБЕ, А НЕ МЯНЕ. – я ўзняў з падлогі каталог.

Ф. маўчаў. Мне было да пізды, верыць ён мне ці не. Усё вырашала жонка.

Я разгарнуў каталог.

“Вось твая жонка! – хацелася пафасна гаркнуць Ф. і тыцкнуць мордай у рэпрадукцыю “Касагрудай”  Жака Дзюбюфе,  -  ты яе не ябаў ўжо два гады, стары садыст… Тваё жыццё – бруд, без аніякіх каляровых і гукавых нюансаў! Табе падабаецца спаць аднаму на брудных прасцінах і жэрці халодную бульбу з гароднінай, запіваючы зялёнай гарбатай”.

Ф. некалькі хвілін моўчкі пазіраў на мяне, потым забраў каталог і зваліў. Ён пайшоў у прыбіральню. Гэта дакладна. Будзе драчыць на “Аголеных” Поля Рэбейроля. Яму падабаюцца яго вялікія фігуры. Калі Ф. скончвае, ён абавязкова крычыць: “L’HOURLOUPE!”.

***

Хацелі ўзьлезьці на каня,

Ды атрымалася [autocensored].

***

Атрымалі дулю

Баран ды казуля.